Οι Συχνότερες Ασθένειες στις Γάτες: 10 Προβλήματα Υγείας και Συμπτώματα που Δεν Πρέπει να Αγνοήσετε
Οι γάτες έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο να κρύβουν την αδυναμία και τον πόνο τους. Επομένως, μια γάτα μπορεί να αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα υγείας χωρίς να εμφανίζει από την αρχή έντονα συμπτώματα. Για αυτόν τον λόγο, κάθε ιδιοκτήτης χρειάζεται να γνωρίζει ποιες είναι οι συχνότερες ασθένειες στις γάτες και, κυρίως, ποια πρώτα σημάδια πρέπει να προσέχει.
Μήπως η γάτα σας πίνει ξαφνικά περισσότερο νερό; Χάνει βάρος ενώ τρώει κανονικά; Πηγαίνει συχνότερα στην άμμο; Σταμάτησε να πηδά στον αγαπημένο της καναπέ;
Αυτές οι αλλαγές μπορεί να φαίνονται μικρές. Ωστόσο, μερικές φορές αποτελούν τα πρώτα συμπτώματα ασθένειας στη γάτα.
Στη συνέχεια θα δούμε 10 συχνά προβλήματα υγείας στις γάτες, τα συμπτώματά τους, πότε χρειάζεται κτηνιατρικός έλεγχος και τι μπορούμε να κάνουμε για την πρόληψη.
1. Πόσο συχνές είναι οι οδοντικές παθήσεις στις γάτες;
Πολύ συχνές. Οι παθήσεις των δοντιών και των ούλων αποτελούν ένα από τα συχνότερα προβλήματα υγείας των ενήλικων γατών.
Σύμφωνα με το Cornell Feline Health Center, μελέτες δείχνουν ότι περίπου 50% έως 90% των γατών άνω των τεσσάρων ετών παρουσιάζουν κάποια μορφή οδοντικής νόσου. Η ουλίτιδα, η περιοδοντίτιδα και η απορρόφηση των δοντιών συγκαταλέγονται στις συχνότερες παθήσεις.
Ποια συμπτώματα δείχνουν πρόβλημα στα δόντια;
Προσέξτε εάν η γάτα:
- έχει έντονη κακοσμία στόματος,
- δυσκολεύεται να μασήσει,
- αφήνει την τροφή να πέφτει από το στόμα,
- έχει κόκκινα ή πρησμένα ούλα,
- παρουσιάζει αυξημένη σιελόρροια,
- τρώει λιγότερο από πριν.
Μάλιστα, η γάτα μπορεί να συνεχίζει να τρώει ακόμη και όταν πονά. Για αυτό, ο τακτικός έλεγχος του στόματος από κτηνίατρο έχει ιδιαίτερη σημασία.
2. Τι είναι η χρόνια νεφρική νόσος στις γάτες;
Η χρόνια νεφρική νόσος στη γάτα προκαλεί σταδιακή και μόνιμη μείωση της λειτουργίας των νεφρών. Εμφανίζεται κυρίως στις μεγαλύτερες ηλικίες και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα υγείας στις senior γάτες.
Το Cornell αναφέρει ότι η χρόνια νεφρική νόσος μπορεί να επηρεάζει έως και το 40% των γατών άνω των 10 ετών και έως το 80% των γατών άνω των 15 ετών. Επιπλέον, στα πρώτα στάδια η γάτα μπορεί να μην παρουσιάζει εμφανή συμπτώματα.
Ποια είναι τα συμπτώματα της νεφρικής νόσου;
Ο ιδιοκτήτης μπορεί να παρατηρήσει:
- περισσότερη δίψα,
- αυξημένη ούρηση,
- σταδιακή απώλεια βάρους,
- μειωμένη όρεξη,
- εμετούς,
- αφυδάτωση,
- λήθαργο,
- αλλαγή στην ποιότητα του τριχώματος.
Γιατί χρειάζεται έγκαιρη διάγνωση; Επειδή ο κτηνίατρος μπορεί να αξιολογήσει τη νεφρική λειτουργία με εξετάσεις αίματος και ούρων και να σχεδιάσει την κατάλληλη διαχείριση όσο το δυνατόν νωρίτερα.
3. Γιατί τα ουρολογικά προβλήματα στις γάτες χρειάζονται προσοχή;
Τα ουρολογικά προβλήματα στις γάτες περιλαμβάνουν διάφορες παθήσεις της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας. Ο όρος FLUTD – Feline Lower Urinary Tract Disease περιγράφει ένα σύνολο διαταραχών του κατώτερου ουροποιητικού.
Πώς καταλαβαίνουμε ότι η γάτα έχει ουρολογικό πρόβλημα;
Παρατηρήστε εάν:
- επισκέπτεται επανειλημμένα την άμμο,
- πιέζεται για να ουρήσει,
- παράγει ελάχιστα ούρα,
- ουρεί εκτός άμμου,
- έχει αίμα στα ούρα,
- φωνάζει όταν προσπαθεί να ουρήσει,
- γλείφει επίμονα τη γεννητική περιοχή.
Πότε γίνεται επείγον;
Όταν η γάτα, και κυρίως ο αρσενικός γάτος, προσπαθεί να ουρήσει αλλά δεν βγάζει ούρα, χρειάζεται άμεση κτηνιατρική βοήθεια.
Η πλήρης απόφραξη της ουρήθρας αποτελεί πραγματικό επείγον περιστατικό και μπορεί να απειλήσει τη ζωή του ζώου.
Επομένως, δεν περιμένουμε «να δούμε αν θα περάσει».
4. Τι είναι ο υπερθυρεοειδισμός στις γάτες;
Ο υπερθυρεοειδισμός στη γάτα εμφανίζεται όταν ο θυρεοειδής παράγει υπερβολική ποσότητα θυρεοειδικών ορμονών. Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε γάτες μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας.
Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα;
Μια γάτα μπορεί να τρώει περισσότερο αλλά ταυτόχρονα να χάνει βάρος.
Επιπλέον, μπορεί να εμφανίσει:
- αυξημένη όρεξη,
- αυξημένη δίψα,
- συχνότερη ούρηση,
- υπερκινητικότητα,
- έντονο νιαούρισμα,
- εμετούς ή διάρροια,
- ταχυκαρδία,
- ατημέλητο τρίχωμα.
Ο υπερθυρεοειδισμός εμφανίζεται κυρίως σε γάτες άνω των επτά ετών και η διάγνωση συνήθως περιλαμβάνει μέτρηση της θυρεοειδικής ορμόνης Τ4.
5. Μπορούν οι γάτες να εμφανίσουν σακχαρώδη διαβήτη;
Ναι. Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί σημαντική ενδοκρινική πάθηση στις γάτες.
Ο οργανισμός δεν χρησιμοποιεί αποτελεσματικά την ινσουλίνη και, κατά συνέπεια, αυξάνονται τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.
Ποια είναι τα συμπτώματα διαβήτη στη γάτα;
Τα συχνότερα σημάδια περιλαμβάνουν:
- υπερβολική δίψα,
- αυξημένη ούρηση,
- αυξημένη όρεξη,
- απώλεια βάρους,
- αδυναμία,
- μειωμένη δραστηριότητα.
Παράλληλα, η παχυσαρκία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου. Σύμφωνα με το Cornell, οι παχύσαρκες γάτες μπορεί να έχουν έως και τετραπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη σε σχέση με γάτες φυσιολογικού βάρους.
6. Είναι η παχυσαρκία ασθένεια για μια γάτα;
Η παχυσαρκία στις γάτες δεν αποτελεί απλώς αισθητικό πρόβλημα. Αντίθετα, επηρεάζει σημαντικά τη συνολική υγεία και αυξάνει τον κίνδυνο άλλων παθήσεων.
Τι προβλήματα μπορεί να προκαλέσει το αυξημένο βάρος;
Η παχυσαρκία συνδέεται με:
- αυξημένο κίνδυνο διαβήτη,
- μειωμένη κινητικότητα,
- μεγαλύτερη επιβάρυνση των αρθρώσεων,
- δυσκολία στην αυτοπεριποίηση,
- μειωμένη φυσική δραστηριότητα.
Γι’ αυτό, ο κτηνίατρος μπορεί να αξιολογήσει το Body Condition Score και να καθορίσει το ιδανικό βάρος.
Ωστόσο, δεν πρέπει να μειώνουμε απότομα την τροφή μιας υπέρβαρης γάτας χωρίς κτηνιατρική καθοδήγηση.

7. Πόσο συχνές είναι οι αναπνευστικές λοιμώξεις στις γάτες;
Οι λοιμώξεις του αναπνευστικού στις γάτες εμφανίζονται συχνά, κυρίως σε νεαρές γάτες και σε περιβάλλοντα όπου συμβιώνουν πολλά ζώα, όπως καταφύγια και εκτροφεία.
Πώς καταλαβαίνουμε μια αναπνευστική λοίμωξη;
Συχνά βλέπουμε:
- φτέρνισμα,
- ρινικές εκκρίσεις,
- δάκρυα ή εκκρίσεις από τα μάτια,
- επιπεφυκίτιδα,
- βήχα,
- πυρετό,
- μειωμένη όρεξη,
- λήθαργο,
- σε ορισμένες περιπτώσεις, έλκη στο στόμα.
Ο ερπητοϊός και ο καλυκοϊός της γάτας αποτελούν γνωστούς παράγοντες αναπνευστικής νόσου.
Επιπλέον, ο σωστός εμβολιασμός μειώνει τον κίνδυνο σοβαρής νόσησης, αν και δεν εξαλείφει κάθε πιθανότητα λοίμωξης.
8. Ποια παράσιτα προσβάλλουν συχνότερα τις γάτες;
Οι γάτες μπορούν να προσβληθούν από διάφορα εντερικά παράσιτα, όπως ασκαρίδες, ταινίες και αγκυλόστομα, αλλά και από πρωτόζωα όπως η Giardia.
Ποια συμπτώματα προκαλούν τα παράσιτα;
Η γάτα μπορεί να παρουσιάσει:
- διάρροια,
- εμετούς,
- απώλεια βάρους,
- μειωμένη όρεξη,
- πρησμένη κοιλιά,
- θαμπό τρίχωμα.
Σε ορισμένους πληθυσμούς γατών, ο γαστρεντερικός παρασιτισμός έχει αναφερθεί σε ποσοστά έως 45%. Παράλληλα, ορισμένα παράσιτα μπορούν να μεταδοθούν και στον άνθρωπο.
Γι’ αυτό, εφαρμόζουμε πρόγραμμα αποπαρασίτωσης σύμφωνα με τις εξατομικευμένες οδηγίες του κτηνιάτρου.
9. Παθαίνουν οι ηλικιωμένες γάτες αρθρίτιδα;
Ναι, και μάλιστα αρκετά συχνά. Ωστόσο, οι ιδιοκτήτες δεν αναγνωρίζουν πάντα εύκολα τα συμπτώματα.
Πώς καταλαβαίνουμε ότι μια γάτα πονά στις αρθρώσεις;
Μπορεί να:
- σταματήσει να πηδά ψηλά,
- αποφεύγει τις σκάλες,
- κινείται λιγότερο,
- κοιμάται περισσότερο,
- δυσκολεύεται να μπει στην άμμο,
- περιποιείται λιγότερο το τρίχωμά της,
- αντιδρά όταν αγγίζουμε συγκεκριμένα σημεία.
Το σημαντικό είναι ότι μια γάτα με αρθρίτιδα δεν κουτσαίνει απαραίτητα. Συχνά αλλάζει απλώς τις καθημερινές της συνήθειες. Το Cornell επισημαίνει ότι η εκφυλιστική νόσος των αρθρώσεων είναι συχνή στις μεγαλύτερες γάτες.
10. Μπορούν οι γάτες να εμφανίσουν καρκίνο;
Ναι. Όπως συμβαίνει και σε άλλα ζώα, οι γάτες μπορούν να εμφανίσουν διαφορετικές μορφές καρκίνου και ο κίνδυνος ορισμένων νεοπλασιών αυξάνεται με την ηλικία.
Ποια σημάδια χρειάζονται διερεύνηση;
Επικοινωνήστε με κτηνίατρο εάν παρατηρήσετε:
- ανεξήγητη απώλεια βάρους,
- επίμονη απώλεια όρεξης,
- εξογκώματα ή πρηξίματα,
- πληγές που δεν επουλώνονται,
- ασυνήθιστη αιμορραγία,
- επίμονους εμετούς ή διάρροια,
- σημαντική αλλαγή συμπεριφοράς.
Φυσικά, κανένα από αυτά τα συμπτώματα δεν σημαίνει από μόνο του ότι η γάτα έχει καρκίνο. Ωστόσο, χρειάζεται κτηνιατρική αξιολόγηση όταν ένα σύμπτωμα επιμένει.
Πώς καταλαβαίνουμε γενικά ότι μια γάτα είναι άρρωστη;
Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη ερώτηση για κάθε ιδιοκτήτη.
Παρατηρούμε τη γάτα μας καθημερινά. Επομένως, μπορούμε να εντοπίσουμε μικρές αλλαγές πριν γίνουν μεγάλες.
Ποια σημάδια ασθένειας στη γάτα πρέπει να παρακολουθούμε;
Δώστε προσοχή σε αλλαγές:
- στην όρεξη,
- στην κατανάλωση νερού,
- στο βάρος,
- στην ούρηση,
- στις κενώσεις,
- στον ύπνο,
- στο παιχνίδι,
- στην περιποίηση,
- στο νιαούρισμα,
- στην κοινωνική συμπεριφορά,
- στην αναπνοή.
Για παράδειγμα, μια γάτα που ξαφνικά κρύβεται περισσότερο, δεν ανεβαίνει πλέον στον καναπέ ή αποφεύγει την επαφή μπορεί να μας δείχνει ότι δεν αισθάνεται καλά.
Πότε πρέπει να πάμε τη γάτα άμεσα στον κτηνίατρο;
Δεν πρέπει κάθε σύμπτωμα να προκαλεί πανικό. Ωστόσο, ορισμένες καταστάσεις απαιτούν επείγουσα κτηνιατρική φροντίδα.
Ζητήστε άμεσα βοήθεια όταν η γάτα:
- προσπαθεί να ουρήσει αλλά δεν μπορεί,
- δυσκολεύεται να αναπνεύσει,
- καταρρέει ή παρουσιάζει έντονη αδυναμία,
- εμφανίζει σπασμούς,
- έχει σοβαρή αιμορραγία,
- κάνει συνεχόμενους ή έντονους εμετούς,
- έχει υποστεί σοβαρό τραυματισμό,
- έχει καταναλώσει πιθανώς τοξική ουσία,
- εμφανίζει ξαφνική παράλυση ή αδυναμία στα άκρα.
Ιδιαίτερα η αδυναμία ούρησης αποτελεί απόλυτο επείγον περιστατικό.
Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε την υγεία της γάτας μας;
Η πρόληψη δεν μπορεί να αποτρέψει κάθε ασθένεια. Παρ’ όλα αυτά, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην έγκαιρη διάγνωση και στη διατήρηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής.
Τι μπορούμε να κάνουμε καθημερινά;
- Προγραμματίζουμε τακτικούς κτηνιατρικούς ελέγχους.
- Ακολουθούμε το κατάλληλο πρόγραμμα εμβολιασμού.
- Εφαρμόζουμε σωστή αντιπαρασιτική προστασία.
- Διατηρούμε τη γάτα σε υγιές βάρος.
- Προσφέρουμε ισορροπημένη διατροφή.
- Εξασφαλίζουμε καθημερινά καθαρό και φρέσκο νερό.
- Ενθαρρύνουμε το παιχνίδι και την κίνηση.
- Παρακολουθούμε την υγεία των δοντιών.
- Ελέγχουμε καθημερινά τις συνήθειες της άμμου.
- Παρατηρούμε οποιαδήποτε αλλαγή στη συμπεριφορά.
Καθώς η γάτα μεγαλώνει, οι προληπτικές εξετάσεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Η χρόνια νεφρική νόσος, ο υπερθυρεοειδισμός, η αρθρίτιδα, ο διαβήτης και άλλες παθήσεις εμφανίζονται συχνότερα στις μεγαλύτερες ηλικίες.
Συμπέρασμα: Η γάτα μας δεν μπορεί να μας πει ότι πονά — αλλά μπορεί να μας το δείξει
Η γνώση γύρω από τις συχνότερες ασθένειες στις γάτες βοηθά τον ιδιοκτήτη να αναγνωρίζει εγκαίρως σημαντικές αλλαγές.
Δεν χρειάζεται να γίνουμε κτηνίατροι για να προστατεύσουμε τη γάτα μας. Χρειάζεται, όμως, να γνωρίζουμε το φυσιολογικό της βάρος, την όρεξη, την ποσότητα νερού που πίνει, τις συνήθειες της άμμου και τη συνηθισμένη συμπεριφορά της.
Τελικά, η πιο σημαντική ερώτηση είναι απλή: «Η γάτα μου συμπεριφέρεται όπως συνήθως;»
Αν η απάντηση είναι όχι και η αλλαγή επιμένει, επικοινωνήστε με τον κτηνίατρό σας. Η έγκαιρη αναγνώριση ενός προβλήματος μπορεί να κάνει ουσιαστική διαφορά τόσο στην αντιμετώπιση όσο και στην ποιότητα ζωής της γάτας.
Το άρθρο παρέχει γενικές πληροφορίες για την υγεία της γάτας και δεν αντικαθιστά την εξέταση, τη διάγνωση ή τις θεραπευτικές οδηγίες κτηνιάτρου.
www.topurns.com

